Część #9

C.D. :
Jechałam z Angie autem i starałam się jechać jak najszybciej, ale oczywiście nie łamiąc przepisów. Bardzo bałam się o Harry'ego i widziałam, że moja siostra też.
- Czemu jesteś taka nerwowa ? Przecież go nienawidzisz ! - zapytałam
- Nie wiem dlaczego to powiedziałam, ja go kocham... chcę, aby był bezpieczny, ale jestem z Niall'em i tak będzie już na zawsze, a on będzie musiał to zrozumieć.
- Jesteś jeszcze niedojrzałą smarkulą, wiesz ?
- I teraz będziesz mnie wyzywała ?
- Bo taka prawda Angie ! Kochasz jednego, jesteś z drugim, temu pierwszemu robisz nadzieję, a potem mówisz, że go nienawidzisz ! Jesteś tylko dzieckiem i nie wiesz co to miłość czy uczucia.
- Nie odzywaj się do mnie. To moje życie i moje zasady, znajdźmy Harry'ego i to mi wystarczy !
Przez resztę drogi rzeczywiście moja siostra nie odezwała się do mnie ani słówkiem... może za ostro ją potraktowałam? ?Późnej z nią o tym pomówię. Dojechaliśmy do tego domku... wchodzimy do środka, a tam Harry jak w najlepsze robi sobie herbatkę... i nie wyglądał na takiego, który ma się zaraz zabić.
Usiadłam wygodnie w fotelu, bo wiedziałam, że teraz będzie się działo... I wcale się nie myliłam :
- Co Ty odpieprzasz ? - krzyknęła Angie.
- Robię herbatę, chcesz ?
- Nie udawaj, co to była za kartka ? co ty odwalasz ? Martwiłam się o Ciebie głupku !
- Chciałem tylko sprawdzić czy rzeczywiście mnie nienawidzisz.
- Jesteś kretynem wiesz? Tak się o Ciebie bałam... Kocham Cię Harry, ale jak przyjaciela lub brata... jestem z Niall'em zrozum to. Popełniłeś błąd bijąc go, ale wybaczam Ci, bo mi na Tobie zależy.
- Cieszę się. - powiedział i mocno przytulił Angie. Nagle do domu wparował Niall.. oo.. takiego przedstawienia jeszcze nie widziałam, wzięłam chipsy i oglądałam dalej.
- Co tu się dzieje ? - zapytał blondynek.
- Niall to nie tak.
- Ja wiem jak ! Wiedziałam, że Harry mi Cię odbierze... szczęścia życzę.
- Ja się z nim po prostu pogodziłam. Powiedz mu ! - krzyknęła patrząc w moją stronę, a ja tylko wzruszyłam ramionami.
- Wiedziałem... - powiedział Horanek i wyszedł spuszczając głowę w dół.
- Dlaczego mu nie wyjaśnisz jak było ? Przecież wiesz jaki jest Niall ! - krzyczała na mnie.
- Miałaś się do mnie nie odzywać.
- Zajebista z Ciebie siostra !
Angie poszła do auta i czekała na mnie i Harry'ego. Pojechaliśmy do domu.
- Hej skarbie, stęskniłam się. - powiedziałam przytulając się do Liam'a.
- Nie było Cię tylko godzinę... - odszeptał i mnie pocałował.
- Dla mnie minuta bez Ciebie to horror ♥
- A co do horroru... obejrzymy coś dzisiaj ?
- Z Tobą zawsze kochanie ;*
W czasie filmu :
- Co ugryzło Angie ? Ciągle Cię unika... - zapytał Liam
- Tak, bo wiesz... pokłóciłyśmy się, a ona mnie o coś poprosiła, ale ja tego nie zrobiłam.
- A co to miało być ?
- Miałam wyjaśnić Niall'owi, że między nią a Harry'm do niczego nie doszło.
- Musisz to zrobić, jeśli to prawda.. wasza kłótnia rani Niall'a, pomyślałaś o tym ?
- Nie.. rzeczywiście masz rację... dziękuję za radę kotku, jesteś najwspanialszym mężczyzną na świecie...
- Nie, Ty jesteś idealną dziewczyną...
- Uwierz, że nie.
- Uwierz, że tak.
- Dobra idę... wygrałeś.
- Leś zaraz wróć... - gdy stałam już w progu Liam krzyknął :
- Już tęsknię.. hahahaa
                          *Weszłam do sypialni Niall'a* :
- Niall muszę Ci coś wyznać.. - zaczęłam
- Daj mi spokój ! Dajcie mi wszyscy spokój !
- Proszę.. muszę Ci to wyjaśnić.
- Ja już nie widzę sensu w życiu.. ja znowu jestem tym gorszym... znowu Hazz jest lepszy.. mam dosyć.
- Przestań... ja znam prawdę, byłam tam i ona po prostu przebaczyła Harry'emu to, że Cię pobił.. a nie miała zamiaru tego robić. BO Angie Cię kocha !
- Naprawdę ?
- Tak... idź z nią pogadaj !
- Dzięki.. -odpowiedział i mnie przytulił, a ja wróciłam do Liam'a.
----------------------------------------------------------------------------------
I jak ? 10 kom = next !
<3